Muthappan Temple: ఇక్కడ స్వామికి చేపలే నైవేద్యం...కేరళ ఆలయంలో వింత ఆచారం
కేరళలోని పరస్సిని మడప్పుర శ్రీ ముత్తప్పన్ ఆలయంలో చేపలు, మాంసం, మద్యం నైవేద్యంగా సమర్పించడం ప్రత్యేకత. శునకాలను దైవస్వరూపంగా కొలిచే ఈ ఆలయం చరిత్ర, ఆచారాలను తెలుసుకుందాం.
Muthappan Temple: వాస్తవానికి ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచంలో నియమాలు ఒకేలా ఉండవని, ప్రాంతీయ సాంప్రదాయాలు వ్యవస్థీకృత మతాచారాలను సైతం సవాల్ చేస్తాయని నిరూపించే సజీవ సాక్ష్యం కేరళలోని ఈ ప్రత్యేక క్షేత్రం. సాధారణంగా దేవాలయాల్లో సాత్విక నైవేద్యాలకు మాత్రమే ప్రాధాన్యత ఉంటుంది. కానీ, స్థానిక జానపద విశ్వాసాలు, వైవిధ్యభరితమైన సంస్కృతి ప్రతిబింబించే ఉత్తర కేరళలో పరిస్థితి పూర్తిగా భిన్నం.
స్వామికి చేపలు, మద్యంతో నైవేద్యం
కన్నూర్ జిల్లా వలపట్టణం నదీ తీరాన ఉన్న 'పరాస్సిని మడప్పుర శ్రీ ముత్తప్పన్ ఆలయం' సంప్రదాయ పరిమితులను అధిగమించిన ఆచారాలకు వేదికగా నిలుస్తోంది. ఇక్కడ ప్రధాన దైవమైన శ్రీ ముత్తప్పన్ స్వామిని శివుని అవతారంగా భావిస్తారు. అయితే, నిత్య పూజల్లో స్వామివారికి పండ్లు, స్వీట్లకు బదులుగా కాల్చిన చేపలు, మాంసం, మద్యం నైవేద్యంగా సమర్పించడం ఇక్కడి ప్రధాన ప్రత్యేకత. భక్తులు సమర్పించిన ఈ నైవేద్యాన్నే తిరిగి ప్రసాద రూపంలో పంపిణీ చేయడం ఆధ్యాత్మిక విశ్వలేఖనంలో ఒక విచిత్రమైన ఘట్టం.
శునకాలకు రాజభోగం
సాధారణంగా ఆలయ ప్రాంగణాల్లోకి జంతువులను అనుమతించరు. కానీ ఈ క్షేత్రంలో కుక్కలను స్వామివారి వాహనంగా, దైవ ప్రతిరూపాలుగా కొలుస్తారు. ప్రతిరోజూ ఆలయంలోకి వచ్చే శునకాలకు ప్రత్యేక పూజలు చేసి, ప్రసాదం అందిస్తారు. ఇక ప్రతి ఏడాది ఫిబ్రవరి, మార్చి నెలల్లో జరిగే 'ముత్తప్పన్ తిరువొప్పన' మహోత్సవంలో వేలాది మంది భక్తులు పాల్గొంటారు. ఈ ఉత్సవాల్లో కేరళ అత్యున్నత జానపద నృత్య రూపాలైన తెయ్యం, కథాకళి ప్రదర్శనలు ప్రత్యేక ఆకర్షణగా నిలుస్తాయి. సామాజిక సమరసత, విభిన్న ప్రాచీన సంస్కృతుల సమ్మేళనానికి అద్దం పట్టే ఈ ఆలయ ఆచారాలు ప్రాంతీయ సాంప్రదాయాల ప్రాధాన్యతను చాటిచెబుతున్నాయి.
ఆలయ ప్రాచీన చరిత్ర ... ఐతిహ్యం
సాంప్రదాయ కథనం ప్రకారం, పయ్యన్నూర్ సమీపంలోని అయ్యనకోవిల్ అనే జమీందారీ కుటుంబానికి చెందిన 'పడిక్కుట్టి' అనే సాత్విక మహిళకు సంతానం లేకపోవడంతో శివుడిని ప్రార్థించింది. ఒకరోజు నది ఒడ్డున ఒక దివ్యమైన బాలుడు కనిపిస్తే, ఆ బిడ్డను తెచ్చి పెంచుకున్నారు. ఆ బాలుడే ముత్తప్పన్. చిన్నతనం నుంచే సాధారణ ఆచారాలకు భిన్నంగా, పేద సాధువులతో కలవడం, వేటాడటం, మత్స్యకారులు, గిరిజనులు సమర్పించిన సాధారణ ఆహారాన్ని స్వీకరించడం చేసేవాడు. జమీందారీ కట్టుబాట్లను కాదని, సమాజంలో అత్యంత వెనుకబడిన, అణచివేతకు గురైన వర్గాల రక్షణ కోసం ఆయన దైవస్వరూపుడిగా వెలిశారు. చివరికి వలపట్టణం నది ఒడ్డున ఉన్న పరాస్సిని వద్ద అంతర్ధానమై క్షేత్రరూపం దాల్చారని నమ్ముతారు.




