Ramanujacharya Teachings: ఈతరం వారికి రామానుజులవారు చెప్పిన నీతి...విజయం కావాలంటే
ఏ రంగంలో అయినా విజయం సాధించాలంటే నిష్టతో కూడిన అంకితభావం అవసరం. దానికో ఉదాహరణే శ్రీరంగంలోని ఈ వృద్ధబ్రాహ్మణుడు. ఆయన కథేంటో తెలుసుకుందాం.
Ramanujacharya Teachings: ఏ రంగంలోనైనా పూర్ణ విజయం సాధించాలన్నా, ఆధ్యాత్మికంగా పరమపదాన్ని పొందాలన్నా ‘నిష్ట’, ‘అంకితభావం’ అత్యంత ప్రధానమైనవి. ఆధునిక కాలంలో చిన్న చిన్న ఆటంకాలు రాగానే చేస్తున్న పనిని ఆపేసి, ఇతరులపై నిందలు వేసే ఈతరం వారికి జగద్గురు శ్రీరామానుజాచార్యుల జీవితంలో జరిగిన ఒక పవిత్ర ఘట్టం గొప్ప మార్గదర్శకంగా నిలుస్తుంది. శ్రీరంగంలో ఓ వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ప్రదర్శించిన ‘చరమపర్వ నిష్ట’, స్వామివారికి చేసిన నిస్వార్థ సేవ నేటి సమాజానికి అంకితభావం గురించిన పరమసత్యాన్ని బోధిస్తోంది.
చరమాంకంలో సేవకై పట్టుబట్టిన వృద్ధుడు
తన అవతార సమాప్తికి ముందు శ్రీరామానుజాచార్యులవారు శ్రీరంగంలో ఉన్న సమయంలో, ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ఆయన వద్దకు వచ్చి తన చరమ దేహాన్ని తరింపజేసుకోవడానికి స్వామివారి సేవ చేసుకునే భాగ్యం ప్రసాదించమని వేడుకున్నాడు. రామానుజులవారు తాను కూడా వృద్ధాప్యంలో ఉన్నానని వారించినప్పటికీ, ఆ వృద్ధుడు అత్యంత భక్తిప్రపత్తులతో పట్టుబట్టి స్వామివారి సమ్మతిని పొందాడు.
రామానుజులవారి కోరిక ... భాగవతోత్తముని పాదప్రక్షాళన
ఆ వృద్ధుని పట్టుదలకు కరిగిపోయిన శ్రీరామానుజులు ఒక దివ్యమైన షరతు విధించారు. రోజువారీ కావేరి నదీ స్నానానంతరం తాను నిత్యం ఒక భాగవతోత్తముని (విష్ణుభక్తుని) పాదప్రక్షాళన చేసి, ఆ పవిత్ర జలాన్ని తలపై జల్లుకోవడం తన అభీష్టమని, ఆ భాగవతోత్తముడిగా సేవ చేసే బాధ్యతను ఆ వృద్ధుడికే అప్పగిస్తారు. ఊరి ప్రజలంతా సాక్షాత్తు రామానుజులవారే ఈ వృద్ధుని పాదాలు కడగడం ఏంటని ఆగ్రహించినా, ఆ వృద్ధుడు ఆటంకాలను పట్టించుకోకుండా తన నిష్టనే శ్వాసగా భావించాడు.
మూడు రోజులు కుంభవృష్టి ... కరిగిపోయిన వైకుంఠనాథుడు
ఒకరోజు శ్రీరంగంలో అకస్మాత్తుగా తీవ్రమైన తుఫాను వచ్చి, నిరంతరాయంగా కుంభవృష్టి వర్షం కురిసింది. వర్షం కారణంగా రామానుజులవారు కావేరి నదికి వెళ్ళలేక మఠంలోనే నిత్య ఆహ్నికాలను ముగించుకున్నారు. వర్షం తగ్గకుండా రెండు రోజులు గడిచిపోయింది. మూడో రోజున ఆ వృద్ధుని భార్య పరుగుపరుగున మఠానికి వచ్చి, తన భర్త రెండు రోజుల క్రితం శ్రీరామానుజుల సేవ కోసం కావేరి తీరానికి వెళ్ళి ఇప్పటివరకు తిరిగి రాలేదని వాపోయింది.
రెండు రోజులు వర్షంలో నిశ్చల ధ్యానం
ఈ మాట వినగానే రామానుజులవారు పరుగుపరుగున కావేరి తీరానికి చేరుకున్నారు. అక్కడ ఆ వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు ఆకలి దప్పులు మరిచి, చలికి వణుకుతూ, కుండపోత వర్షంలో తడుస్తూ శ్రీరామానుజుల రాక కోసం నది ఒడ్డునే వేచి చూస్తున్నాడు. రామానుజులను చూడగానే ... "దేవరా! తమరి రాక కోసమే వేచి చూస్తున్నాను" అని నమస్కరించాడు. ఆ నిశ్చలమైన అంకితభావాన్ని, గురుసేవా నిష్టను చూసి జగద్గురువు కళ్ళు ఆనందభాష్పాలతో నిండిపోయాయి.
ఆధ్యాత్మిక విశ్లేషణ ... ఈతరం నేర్చుకోవాల్సిన పాఠం
పిడుగులు పడి మిన్ను విరిగి మీద పడినా తలపెట్టిన కార్యం నుండి వెనకడుగు వేయకపోవడమే 'చరమపర్వ నిష్ట'. భగవంతుని అనుగ్రహం లేదా లౌకిక జీవితంలో విజయం అనేది ఊరికే లభించదు. ఆటంకాలు వచ్చినంత మాత్రాన నిష్టను వీడకూడదు. చేస్తున్న పనిపై పూర్ణ విశ్వాసం ఉండాలి. ఫలితం గురించి ఆలోచించకుండా కార్యంపైనే దృష్టి నిలపాలి. శ్రీరామానుజులవారు ప్రబోధించిన ఈ అంకితభావమే మనిషిని ఐహిక, ఆముష్మిక భయాల నుండి విముక్తుడిని చేసి శాశ్వత విజయానికి, మోక్షానికి మార్గం చూపుతుంది.




