Temples: మనం చేస్తున్నది వందశాతం తప్పు...ఆలయాలకు ఇలా వెళితే ఫలితం శూన్యం
ఆలయాలను సందర్శించేందుకు మనం తిరుమలతో పాటు పలు దేవాలయాలకు వెళ్తుంటాం. అయితే, కొండలపై ఉండే స్వామివారిని దర్శించుకునేందుకు వాహనాలపై వెళ్లకూడదని పూర్వీకులు చెబుతున్నారు.
Temples: మన సనాతన ధర్మంలో అత్యంత మహిమాన్వితమైన పుణ్యక్షేత్రాలు, స్వయంభూ విగ్రహాలు చాలా వరకు ఎత్తైన కొండలపైనే కొలువై ఉంటాయి. తిరుమల ఏడుకొండల వాడి నుండి శ్రీశైల మల్లికార్జునుడి వరకు అంతా గిరిశిఖరాలపైనే దర్శనమిస్తారు. కొండలపై ఆలయాలను నిర్మించడం వెనుక కేవలం ప్రకృతి అందాలు మాత్రమే కాదు, ఒక పవిత్రమైన ఆధ్యాత్మిక రహస్యం దాగి ఉంది. ఎత్తైన ప్రదేశాలకు వెళ్లే కొద్దీ ప్రాణవాయువు శాతం తగ్గిపోతూ ఉండటంతో శరీరం తన బరువును తగ్గించుకోవాలని కోరుకుంటుంది. అదేవిధంగా, సంసార సాగరంలో మునిగి తేలే మనిషి తన లౌకిక బరువు బాధ్యతలను, అహంకారాన్ని పూర్తిగా తగ్గించుకుని భగవంతుని సన్నిధికి చేరుకోవాలనేదే ఈ కొండల ప్రయాణం వెనుక ఉన్న అసలు గూఢార్థం.
ఆక్సిజన్ తత్వం ... లౌకిక బరువుల విసర్జన
మనం భౌతికంగా కొండపైకి నడిచే కొద్దీ గాలి పలచబడుతుంది. ఆ సమయంలో ఊపిరి పీల్చుకోవడం సులువు కావాలంటే మన శరీరంపై ఎలాంటి అదనపు బరువులు ఉండకూడదు. ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోనూ అంతే! మనం మోస్తున్న మూడు బరువులు... కోరికలు, బంధాలు, అహంకారం. వీటిని మెట్ల మార్గంలో నడుస్తున్నప్పుడు ఒక్కొక్కటిగా విడిచిపెట్టాలి. మన విధులను సక్రమంగా నిర్వర్తిస్తూ, కొత్త బాధ్యతలను నెత్తిన వేసుకోకుండా ఉంటేనే పరమాత్ముని చేరడం సులువవుతుంది. నడక మార్గంలో కొండ ఎక్కేటప్పుడు కలిగే శారీరక శ్రమ, మానసిక ఏకాగ్రత మనలో భక్తి భావాన్ని రెట్టింపు చేస్తాయి.
వాహనాల ప్రయాణం... పర్యాటకంగా మారుతున్న పవిత్రత
కానీ, నేటి ఆధునిక కాలంలో మనం చేస్తున్నది వంద శాతం పొరపాటు. భగవంతుడు ఎన్ని కొండలపైన ఉన్నా, రోడ్డు మార్గాలు వచ్చాయి కదా అని సుఖంగా వాహనాలలో వెళ్ళిపోతున్నాం. డబ్బులిచ్చి క్షణాల్లో వీఐపీ టిక్కెట్లు కొని, గర్భగుడిలో స్వామిని చూసి యాంత్రికంగా వచ్చేస్తున్నాం. పూర్వకాలంలో కాశీకి లేదా కొండలపై ఉన్న ఆలయాలకు కాలినడకన వెళుతుంటే... ఊరు ఊరంతా సాగనంపడానికి వచ్చేది. కష్టపడి నడిచి వెళ్ళిన ఆనాటి భక్తులకు కష్టాలను ఎదుర్కొనే మానసిక ధైర్యం లభించేది. కానీ నేడు ఉదయం వెళ్లి సాయంత్రానికి తిరిగి వస్తుండటంతో, పవిత్ర ఆధ్యాత్మిక క్షేత్రాలు కాస్తా కేవలం వీకెండ్ పర్యాటక ప్రాంతాలుగా మారిపోతున్నాయి.
కళ్లు తెరిపించే నిజమైన దర్శనం
భగవంతుడిని దర్శించుకున్న ఆ ఒక్క క్షణంలోనైనా మన మనసు నిశ్శబ్దం కావాలి. ఆ దివ్య మంగళ స్వరూపాన్ని చూడగానే కళ్ల వెంట ఆనంద బాష్పాలు ధారగా కారాలి. అప్పుడు మన జనన మరణాల వెనుక ఉన్న రహస్యం, ఈ భూమిపైకి మనం వచ్చిన అసలు లక్ష్యం బోధపడతాయి. భగవంతుడిని కేవలం ఒక విగ్రహంగా కాకుండా, సాక్షాత్తు పరమాత్మ స్వరూపంగా చూడగలిగినప్పుడే మనలో నిజమైన మార్పు వస్తుంది. ఆ మార్పు లేనంత కాలం ఎన్ని వేల సార్లు కొండలపై ఉన్న భగవంతుడిని దర్శించుకున్నా ఫలితం శూన్యం. వీలైనప్పుడల్లా నడక మార్గాన్ని ఎంచుకుని, మనసులోని అహంకారాన్ని కొండ కిందే విడిచిపెట్టి ఆ స్వామిని శరణు వేడుకుందాం.




